|
نورا!
شب چیست . وقت؟
ومن چه میدانم چیست وقت, شب چیست؟
هر لحظه تویی
که میایی بالا در آتش دشت و
پر میزنی ناگاه در پلک کودکان.
که میروی دور, روی شانه های مسافران
که نرم میایی با باد,
می روی هر کجا در خاک و خیالِ آدمی.
پلک,
خاک;
و من چه میدانم چیست خاک, پلک کودکان چیست؟
خاکم کن
پلک کودکانم کن!
* هیوا مسیح *
یک کتاب ... یک صحبت .. یک نظر .... و باز یک دلگرفتگی ....
نمیتونم افکارم رو جمع و جور کنم ...دیگه به درست یا غلط بودنشون هم نمیخوام فکر کنم . غلط بودنشون همه چی رو وارونه میکنه! .... من میام ته صف و همه کسایی که فکر میکردم پشتِ من هستن ... جلوم ! من ... ته صف ... با دستای خالی و یه دنیا سوال ! نمیدونم شاید از اولش هم همینجا بودم ....
آره ... راست میگی ....اصلا من در حدی نیستم که بتونم در مورد جام تو صف نظر بدم .
باید جنبید ...!
راستی ... خیلی ازت دلخورم ! |
